Geen enkel land ondervindt niet de drastische gevolgen van de klimaatverandering. De uitstoot van broeikasgassen is meer dan 50 procent hoger dan in 1990. De opwarming van de aarde veroorzaakt langdurige veranderingen in ons klimaatsysteem, waardoor onomkeerbare gevolgen dreigen als we niet ingrijpen.

De gemiddelde jaarlijkse economische verliezen door klimaatgerelateerde rampen lopen in de honderden miljarden dollars. En dan hebben we het nog niet eens over de menselijke impact van geofysische rampen, die voor 91 procent met het klimaat te maken hebben en waarbij tussen 1998 en 2017 1,3 miljoen mensen omkwamen en 4,4 miljard mensen gewond raakten. Het doel is tegen 2020 jaarlijks 100 miljard dollar vrij te maken om tegemoet te komen aan de behoeften van ontwikkelingslanden om zich aan te passen aan de klimaatverandering en te investeren in koolstofarme ontwikkeling.

Steun aan kwetsbare regio’s zal niet alleen rechtstreeks bijdragen aan doelstelling 13, maar ook aan de andere SDG’s. Deze maatregelen moeten ook hand in hand gaan met inspanningen om rampenrisicomaatregelen, duurzaam beheer van natuurlijke hulpbronnen en menselijke veiligheid te integreren in nationale ontwikkelingsstrategieën. Met een sterke politieke wil, meer investeringen en het gebruik van bestaande technologie is het nog steeds mogelijk om de stijging van de wereldgemiddelde temperatuur te beperken tot twee graden Celsius boven het pre-industriële niveau, met als doel 1,5°C, maar dit vereist urgente en ambitieuze collectieve actie.